Deux petits-enfants racontent…

Arlette Lecoq38

Revue Belge de Psychanalyse

Résumé

À travers les récits familiaux de deux petits-enfants, l’auteure analyse quelques traces laissées par les catastrophes qui ont émaillé le XXe siècle. Les Amnésiques «C’étaient seulement des Mitlaüfer, ils marchaient avec le courant» de G. Schwartz révèle la participation des Mitlaüfer dans l’émergence des crimes nazis et l’après-coup de cette tragédie dans divers pays selon leur travail respectif de culture. A. Lecoq se demande si l’hyperindividualisme, le fractionnement de la pensée, le non-respect de la loi, la solidarité et les démocraties bafouées actuels ne feraient pas partie de l’héritage de ces catastrophes.

Le Ghetto intérieur de S. Amigorena raconte le silence transgéné- rationnel qui blanchit toute trace d’un drame impensable, jusqu’à ce que l’auteur, par l’écriture, sorte lui-même de ce silence pour mettre en mots la souffrance indicible de son grand-père, lequel ne pouvait penser le trajet de sa mère du ghetto aux douches de Treblinka sauf en cauchemar. A. Lecoq insiste sur la transmission de la trace, même par la voie négative du silence.

Na de catastrofe die de sporen zijn geworden Twee kleinkinderen vertellen

Aan de hand van de familieverhalen van twee kleine kinderen analyseert de auteur enkele sporen die zijn achtergelaten door de rampen die de twintigste eeuw kenmerkten. De amnesiacs “Ze waren slechts Mitlaüfer, ze liepen met de stroom mee” door G. Schwartz onthult de deelname van de Mitlaüfer aan de opkomst van nazi-misdaden en de nasleep van deze tragedie in verschillende landen volgens hun res- pectieve culturele werk. A. Lecoq vraagt zich af of het hyperindividualisme, de splitsing van gedachten, het niet-respecteren van de wet, de solidariteit en de huidige genegeerde democratieën geen deel zouden uitmaken van de erfenis van deze rampen.

The Interior Ghetto of S. Amigorena vertelt over de transgenerationele stilte die alle sporen van een ondenkbaar drama uitwist, totdat de auteur, door te schrijven, zelf uit deze stilte komt om het onuitsprekelijke lijden van zijn grootvader onder woorden te brengen, die niet kon bedenken de reis van zijn moeder van het getto naar de douches in Treblinka, behalve als een nachtmerrie. A. Lecoq dringt aan op de overdracht van het spoor, zelfs via de negatieve weg van stilte.

page153image60401408

After the catastrophe, that the traces have become Two grandchildren tell

Through the family stories of two small children, the author analyzes some traces left by the catastrophes that marked the twentieth century.

The amnesiacs “They were only Mitlaüfer, they walked with the current” by G. Schwartz reveals the participation of the Mitlaüfer in the emergence of Nazi crimes and the aftermath of this tragedy in various countries according to their respective work of culture. A. Lecoq wonders if the hyperindividualism, the splitting of thought, the non-respect of the law, the solidarity and the currently flouted democracies would not bepart of the heritage of these catastrophes.

The interior Ghetto of S. Amigorena recounts the transgenerational silence that whitens all traces of an unthinkable drama until the author, through writing, comes out of this silence himself to put into words the unspeakable suffering of his grandfather, who could not think of his mother’s journey from the ghetto to the showers in Treblinka except as a nightmare. A. Lecoq insists on the transmission of the trace by the negative way of silence.


This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.